در دادگاه اخیر ترامپ

جزئیاتی از دنیای پنهان و تاریک رسوایی‌های پرده‌پوشیِ نشریات زرد فاش شد

جزئیاتی از دنیای پنهان و تاریک رسوایی‌های پرده‌پوشیِ نشریات زرد فاش شد

ترامپ به 34 مورد کلاهبرداری متهم شده است که به نقش ادعایی او در پرداخت‌هایی که به عنوان بخشی از توافق «پیدا کردن و ساکت کردن» به ستاره فیلم‌های بزرگسال، استورمی دنیلز، انجام شده، مرتبط است. ترامپ بی‌گناهی خود را اعلام کرده و هرگونه تخلفی را انکار کرده است. او همچنین داشتن رابطه جنسی با دنیلز را تکذیب کرده است.

به گزارش جهان نگر ؛

ناشر پیشینِ نشریه National Enquirer، دیوید پکر، در شهادت خود جزئیات جدیدی ارائه کرد. معاملات پنهانی، پرداخت‌های هنگفت، و داستان‌های جنجالی – شهادت دیوید پکر، ناشر پیشین National Enquirer، در دادگاه رشوه پنهانیِ دونالد ترامپ این هفته، نگاهی نادر به شیوه‌ی روزنامه‌نگاری چک‌بوکی در نشریات زرد انداخته است؛ روشی که در آن نشریه به منابع خود پول پرداخت می‌کند.

در قلب پرونده‌ی دادستان‌ها، طرحی برای «پیدا کردن و ساکت کردن» داستان‌های ناخوشایند در مورد ترامپ قرار دارد. ادعا می‌شود که پکر با منابع برای خریداری حق انتشار چنین داستان‌هایی و ممانعت از چاپ آن‌ها، توافق می‌کرده است.

ترامپ به ۳۴ مورد کلاهبرداری متهم شده است که به نقش ادعایی او در پرداخت‌هایی که به عنوان بخشی از توافق «پیدا کردن و ساکت کردن» به ستاره فیلم‌های بزرگسال، استورمی دنیلز، انجام شده، مرتبط است. ترامپ بی‌گناهی خود را اعلام کرده و هرگونه تخلفی را انکار کرده است. او همچنین داشتن رابطه جنسی با دنیلز را تکذیب کرده است.

کارشناسان در گفتگو با ای‌بی‌سی نیوز، به توصیف مجموعه‌ای محدود از نشریات زرد در ایالات متحده پرداختند که برای همکاری با منابع، مستقیماً به آنها پول پرداخت می‌کنند. این کارشناسان توضیح دادند که چرا این عمل به طور گسترده محکوم می‌شود اما همچنان ادامه دارد.

در اینجا نکاتی در مورد روزنامه‌نگاری چک‌بوکی و نقشی که در دادگاه رشوه پنهانی ایفا می‌کند، آورده شده است:

 

چگونه National Enquirer برای داستان‌ها پول پرداخت می‌کرد و این موضوع چه ارتباطی به پرونده علیه ترامپ دارد؟

دادگاه رشوه پنهانی، جزئیات تازه‌ای را در مورد روزنامه‌نگاری چک‌بوکی تحت نظارت پکر، مدیرعامل شرکت مادر National Enquirer، American Media Inc. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۲۰، فاش کرده است.

پکر در دادگاه شهادت داد که سردبیران مجله می‌توانستند تا سقف ۱۰ هزار دلار برای به دست آوردن یک داستان هزینه کنند، اما هر پرداختی که از این مبلغ فراتر می‌رفت، نیازمند تأیید نهایی او بوده است.

پکر گفت: "در مورد افراد مشهور، حرف آخر را من می‌زدم."

او همچنین اضافه کرد: «ما از روزنامه‌نگاری چک‌بوکی استفاده می‌کردیم و برای داستان‌ها پول پرداخت می‌کردیم.»

پکر در دادگاه شهادت داد که با ترامپ و وکیل او در آن زمان، مایکل کوهن، در یک «جلسه ۲۵-۲۰ دقیقه‌ای» در برج ترامپ در آگوست ۲۰۱۵ به یک «توافق پنهانی» رسیدند.

به گفته پکر، او مشکوک بود که زنان متعددی در طول کمپین ریاست جمهوری ترامپ با داستان‌هایی در مورد او پیش قدم شوند. پکر گفت طبق توافقشان، اگر چنین داستان‌هایی پدیدار می‌شد، او کوهن را مطلع می‌کرد.

پکر همچنین گفت کوهن نیز موافقت کرد تا در ازای داستان‌های منفی درباره رقبای ترامپ، به او در مورد تحقیقات مخالف علیه رقبای ترامپ اطلاعات بدهد.

طبق گفته‌های پکر، بیشتر عناصر توافق آنها - از جمله انتشار داستان‌های مثبت در مورد ترامپ و داستان‌های منفی در مورد رقبای او - برای هر دوی ترامپ و پکر «به‌طور متقابل سودمند» بود.

پکر گفت: «این به کمپین او کمک می‌کرد، اما به من هم کمک می‌کرد.»

 

تا چه اندازه پرداخت پول به منابع رایج است؟

تاد بلانش، وکیل مدافع ترامپ، در ابتدای بیانیه خود در دادگاه رشوه پنهانی ترامپ، ادعا کرد که رویه‌ی National Enquirer برای پرداخت پول به منابع، با رویه‌ی استاندارد روزنامه‌نگاری همخوانی دارد.

کارشناسان در گفتگو با ای‌بی‌سی نیوز، ادعای تاد بلانش را رد کرده و گفتند که در رسانه‌های ایالات متحده، پرداخت پول به منابع برای داستان‌ها، عمدتاً به نشریات زردی مانند National Enquirer محدود می‌شود و این عمل به هیچ وجه در سراسر صنعت رسانه انجام نمی‌شود.

جین کیرتلی، استاد اخلاق رسانه و حقوق در دانشگاه مینه‌سوتا، به ای‌بی‌سی نیوز گفت: «این کار قطعاً خارج از چارچوب عمل روزنامه‌نگاری است.»

کیرتلی افزود که طرح به اصطلاح «پیدا کردن و ساکت کردن» به خصوص زننده است. او گفت: «وظیفه‌ی روزنامه‌نگاران گزارش اخبار است، نه سرکوب آنها.»

پرداخت پول به منابع خبری، روشی است که به طور گسترده توسط سازمان‌های اخلاق رسانه‌ای و رسانه‌های بزرگ محکوم می‌شود.

انجمن روزنامه‌نگاران حرفه‌ای (SPJ)، یک سازمان سراسری که نمایندگی خبرنگاران را برعهده دارد، روز سه‌شنبه در واکنش به شهادت‌های دادگاه رشوه پنهانی، با انتشار بیانیه‌ای، روزنامه‌نگاری چک‌بوکی را محکوم کرد.

آشانتی بلایز-هاپکینز، رئیس ملی SPJ، در این بیانیه گفت: «این کار به طور واضح غیرحرفه‌ای است.»

 

آیا «پیدا کردن و ساکت کردن» داستان‌های خبری غیرقانونی است؟

اگرچه «روزنامه‌نگاری چک‌بوکی» توسط بسیاری از افراد در این حوزه اخلاقی تلقی نمی‌شود، اما کارشناسان می‌گویند این کار کاملاً قانونی است – و این شامل طرح «پیدا کردن و ساکت کردن» در پرونده‌ی حاضر نیز می‌شود.

به جای آن، ترامپ متهم است که در چارچوب این توافق برای بازپرداخت پول‌های پرداختی به دنیلز به عنوان رشوه پنهانی به وکیلش، مایکل کوهن، به جعل اسناد تجاری مبادرت کرده است. به گفته دادستان‌ها، ترامپ به طور غیرقانونی مبلغ ۱۳۰ هزار دلار را به عنوان هزینه خدمات حقوقی برای کوهن ثبت کرده است.

«این پایتخت تجارت جهانی است»، این جمله‌ای بود که آلوین براگ، دادستان منطقه منهتن، در یک کنفرانس مطبوعاتی برای اعلام اتهامات در سال گذشته بیان کرد. «بنیان و اساس، در واقع مبنای صداقت تجاری و یک بازار تجاری کارآمد، نگهداری سوابق دقیق و صحیح است.»

دادستان‌ها برای تقویت ادعاهای خود مبنی بر نقش داشتن ترامپ در این طرح مربوط به پرداخت‌ها، پکر را برای شهادت احضار کردند.

روزنامه‌نگاری چک‌بوکی بر اساس گفته‌ی جان واتسون، استاد روزنامه‌نگاری در دانشگاه آمریکایی که بر روی اخلاق رسانه‌ای تمرکز می‌کند، تحت حمایت متمم‌ اول قانون اساسی آمریکا قرار دارد. او با اشاره به اینکه مطبوعات در نحوه‌ی انتشار و محتوای آن آزادی عمل زیادی دارند، به ای‌بی‌سی نیوز گفت:

«متمم‌ اول هر نوع بیانی را به جز موارد مستهجن، تحت حمایت خود قرار می‌دهد.»

واتسون در حالی این حرف را می‌زند که استثناهای دیگری برای سخنان دروغ و افتراآمیز وجود دارد.

چاد پینتر، استاد اخلاق رسانه در دانشگاه دیتون، به ای‌بی‌سی نیوز گفت: قانونی بودنِ روزنامه‌نگاری چک‌بوکی، موضوعی جداگانه از اخلاقی بودن آن است.

پینتر گفت: «اخلاق فراتر از قانون عمل می‌کند. کارهایی وجود دارند که کاملاً قانونی هستند، اما همچنان ما آن‌ها را انجام نمی‌دهیم – چه در رسانه و چه به عنوان انسان.»

نظرات

پیشنهاد سردبیر